جمعه 12 مهر 1387  07:10 ق.ظ    ویرایش: سه شنبه 30 مهر 1387 10:14 ق.ظ
نوع مطلب: نوشتنی‌ها ،

گذشته‌های آدم می‌شود، ارتباطاتش و مكان‌هایی كه بوده است و كارهایی كه كرده‌ست و اتفاق‌هایی كه افتاده‌ست. یعنی گذشته‌ِ سروش نمی‌شود فقط خودِ سروش. بل دوست‌آن‌اش و دُش‌من‌آن‌اش‌ و مكان‌هایی كه بوده است را نیز شامل می‌شود. چه بخواهد، چه نخواهد!

بعضی‌ها نیز، در منِ چند سال پیش مهم‌تر از دی‌گران‌اند و بیش‌تر می‌توانند منِ چند سالِ پیش را نشان دهند. برای همین است كه وقتی كسی كسِ دی‌گر را از دست می‌دهد، بخشی از خودش را از دست داده است و برای همین است كه بی آن‌كه خبر داشته باشد چه شده است، دل‌اش آشوب می‌شود و به هم می‌ریزد و هول می‌كند.

ما فقط خودمان نیستیم. ما، جز خودمان، دی‌گران نیز هستیم. بخشی از ما نزد دی‌گران است و نمی‌توان آن بخش را نادیده گرفت. نه فقط در دی‌گران و انسان‌ها، كه در جاها و مكان‌ها و .... نیز هست. تویی كه دنج می‌خوانی، دنج بخشی از توست و برای منی كه می‌نویسم، تو، منی. همین تویِ تو !

باید سعی كنیم، خودمان را خوب كنیم. خودمان یعنی خودمان و دی‌گران كه ما هستند. نمی‌توان از این فرار كرد. هر وقت خواسته باشی كه بخشی از خودت را زیر بگیری و نادیده انگاری، دچار مشكل می‌شوی.

این‌جاست كه وقتی می‌خواهی دی‌گری را خود كنی، باید حواست باشد كه كسی را خود كُنی كه تو را به‌تر كند، نه بدتر....
 

   


نظرات()   

وب‌نوشت دنج

نوشته‌هایم را نخوان، آرایشت به هم می‌ریزد