كمی قدیم‌ترها، وقتی سیدحسن نصرالله و لبنانی‌ها كمی گوشت‌مالی داده بودند این مغرور مردمِ صهیون را، نظمی آمده بود در نكوهش اعرابی كه هوز جاهلی‌اند. گم‌اش كرده بودم و تازه یافتم‌اش. در این قحطی احساس و عاطفه و در این ظلمات غزه و .... تقدیم به مردمی كه داوودوار می‌جنگند.... (به مفاهیم و لغات و وزن و این‌ها گیر ندهید. همان‌گونه كه اگر این نظم برای خودتان بود لذت می‌بردید، لذت ببرید اگر می شود.)

كشیده شد به تباهی عبای غیرتتان

تمام شد بشریت به باد قبقبتان

نشسته‌اید و نظاره به فاجعه دارید

برون شوید از این خواب نحس مستیتان

دو باره سادگی و خامی شما گل كرد

درون سینه‌ی طفلی كنار كشورتان

به‌تان كه گفت نه قلب و نه یاری‌ای طلبد؟!

به خواب هم نزنید خویش را به بسترتان

حسن كسی‌ست ز نسل خدای عاشورا

شكست دولتِ صهیون، به كوری چِشِتان